گزارش مراکز حقوق بشری اشاره به گسترش کمسابقه تحمیل و اجرای مجازات اعدام از سوی جمهوری اسلامی ایران است. اعدام بیش از ۸۵۰ زندانی از آغاز سال ۲۰۲۶ تاکنون ، ازجمله افزایش قابلتوجه اعدام فعالان سیاسی و زنان، اشاره به تسریع روند خطرناکی است که میتواند موج دیگری از کشتار حکومتی بیسابقه در تاریخ ایران را به دنبال داشته باشد. همزمان با افزایش درگیریها و تنشهای ناشی از عملکرد رژیم در منطقه، اسناد موجود نشان میدهند که مجازات اعدام بیش از سابق همچو ماشین کشتار جهت ایجاد ارعاب جامعه و مجبورساختن مردم به عقبنشینی و هکذا جهت ممانعت از بروز مجدد اعتراضات مورد استفاده قرار میگیرد.
در این راستا، سرکوب و بیعدالتی نهادهای امنیتی و قضایی حکومت ایران علیه تظاهرکنندگان و فعالان سیاسی و مدنی، گستردهتر شده است. پس از خیزشهای دیماه، حکم اعدام دهها تن از تظاهرکنندگان به طرق غیرقانونی و در پی نقض اصول دادرسی عادلانه و با توسل به اعترافات اجباری و عدم دسترسی به وکیل مدافع، اجرا شده است. در این میان، کوردستان از جمله اصلیترین مراکز سرکوب سیستماتیک در ایران است و فعالان کُرد در پی اتهاماتی از قبیل بغی و عضویت در احزاب، اعدام میگردند و با مجازات مرگ روبرو میشوند.
همزمان، تعداد چشمگیری از بازداشتشدگان اعتراضات و زندانیان سیاسی، بویژه زندانیان سیاسی زن که به اعدام محکوم شدهاند، با خطرات جدی روبرو شدهاند. به همین دلیل لازم است سازمانهای حقوق بشری و نهادهای بینالمللی برای حفاظت از حق حیات بازداشتشدگان، تمامی ظرفیتهای قانونی و دیپلماتیک خود را جهت ممانعت از اجرای آن احکام، بکارگیرند. بیشک نادیدهگرفتن و یا به حاشیهراندن موضوع حقوق بشر در ایران، زمینه را برای گسترش روند کشتارها فراهم خواهد ساخت.
همچنین بایستی سازوکارهای قانونی از قبیل گردآوری سیستماتیک اسناد و پیگیری آن در ارتباط با نقض آشکار حقوق بشر در نهادهای بینالمللی و فشار بر نهادهای ذیربط سازمان ملل از سوی سازمانهای حقوق بشری سریعا مورد پیگری قرارگیرند.
در مواجهه با استراتژی ترس و ارعاب رژیم، نقش خانوادههای زندانیان، جامعه مدنی، رسانهها و افکار عمومی بیش از سابق حائز اهمیت است. انتشار اطلاعات و حمایت اجتماعی میتواند از به حاشیه راندن پروندهها و اجرای این جنایات جلوگیری کند. بایستی با افزایش هزینه سیاسی و بینالمللی برای رژیم، از تشدید روند سرکوب و اجرای احکام اعدام جلوگیری بعملآمده و به آن پایان داده شود.
اعدام، صرفنظر از هر توجیهی، نقض آشکار حق حیات است و نباید مسئولیت جوامع بینالمللی و سازمانهای حقوق بشری و افکار عمومی صرفا محدود به ابراز نگرانی شود لذا نیازمند اقدامات فوری، هماهنگ و مؤثر است جهت متوقفساختن سریع اجرای احکام اعدام و همچنین حسابرسی از عاملان آن جنایات ضدبشری.
ائتلاف نیروهای سیاسی کوردستان ایران
٠٤-٠٨-٢٠٢٦