رضا کعبی، دبیرکل کومه‌له، در تحلیلی درباره روابط جمهوری اسلامی و اقلیم کوردستان، معتقد است که اقلیم کوردستان به

مانعی جدی در برابر سیاست‌های منطقه‌ای تهران تبدیل شده و انقلاب ژینا و جایگاه سیاسی و مبارزاتی کوردستان نیز زنگ خطر سرنگونی جمهوری اسلامی را به صدا درآورده‌اند. به باور او، تشدید حملات و فشارهای تهران علیه اقلیم کوردستان، نشانه عمیق‌تر شدن بحران‌های رژیم و نگرانی آن از جایگاه و نقش کوردستان در معادلات سیاسی منطقه است

اقلیم کوردستان؛ مانعی در برابر راهبرد منطقه‌ای تهران

رضا کعبی اشاره می‌کند که جمهوری اسلامی طی دو سال گذشته، با بهره‌گیری از مجموعه‌ای از عوامل سیاسی و منطقه‌ای، کوشیده است به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم، از طریق بغداد، فشارهای همه‌جانبه سیاسی، اقتصادی، نظامی و امنیتی بر اقلیم کوردستان وارد کند.

به باور کعبی، اقلیم کوردستان یکی از موانع اصلی در برابر سیاست صدور ترور و پروژه تشکیل «هلال شیعی» است. همچنین، وجود اقلیم کوردستان مانع از آن شده که جمهوری اسلامی بتواند عراق را به‌طور کامل زیر سلطه خود درآورد.

او نقش اقلیم کوردستان در تضعیف و ازهم‌گسیختگی گروه‌های نیابتی جمهوری اسلامی در عراق را مهم می‌داند و معتقد است که اقلیم، هزینه حضور تهران در عراق، حفظ متحدانش و ایجاد گذرگاه‌های نظامی آن را به‌طور چشمگیری افزایش داده است.

موفقیت دیپلماسی کوردستان در برابر انزوای تهران

کعبی با مقایسه جایگاه دیپلماتیک اقلیم کوردستان و جمهوری اسلامی، خاطرنشان می‌کند که در شرایطی که تهران در سطح بین‌المللی با انزوای سیاسی و دیپلماتیک روبه‌رو شده، اقلیم کوردستان به یکی از مراکز مهم رفت‌وآمد رهبران و مقام‌های بلندپایه کشورهای غربی تبدیل شده است.

به گفته او، وجود ده‌ها کنسولگری کشورهای مختلف و همچنین حضور نیروها و پایگاه‌های نظامی ائتلاف در هولیر، از عواملی است که دشمنی جمهوری اسلامی با اقلیم کوردستان را تشدید کرده است.

کعبی معتقد است که وجود اقلیم کوردستان با اهداف راهبردی جمهوری اسلامی ناسازگار است و بخشی از پروژه‌های منطقه‌ای تهران را نیز مختل کرده و به بن‌بست کشانده است.

به گفته او، جمهوری اسلامی سال‌هاست تلاش می‌کند از مسیر مرزهای اقلیم کوردستان، گذرگاهی نظامی برای انتقال سلاح، مهمات و موشک به سوریه ایجاد کند، اما در تحقق این هدف موفق نبوده است.

صدور انقلاب اسلامی؛ راهبرد دور نگه داشتن جنگ از مرزهای ایران

رضا کعبی معتقد است که با عمیق‌تر شدن بحران‌های داخلی و خارجی جمهوری اسلامی، توسل به جنگ و سیاست‌های جنگ‌افروزانه به رویکرد غالب سیاست خارجی تهران تبدیل شده است.

از دیدگاه او، سیاست صدور انقلاب اسلامی در عمل به معنای ایجاد، تسلیح و به‌کارگیری گروه‌های مسلح اسلام‌گرا برای انجام اقدامات تروریستی و ایجاد عمق راهبردی با هدف حفاظت از مرزهای ایران بوده است.

کعبی این سیاست را راهبردی برای دور نگه داشتن جنگ و ناامنی از مرزهای ایران می‌داند؛ راهبردی که به باور او، به بهای ویرانی شهرها، کشتار و آوارگی میلیون‌ها نفر در سوریه، عراق، لبنان، فلسطین و یمن پیش برده شده است.

اقلیم کوردستان؛ تجربه‌ای متفاوت در خاورمیانه

کعبی در بخش دیگری از تحلیل خود، به تفاوت تجربه اقلیم کوردستان با وضعیت مناطقی می‌پردازد که بر اثر جنگ‌ها و کشمکش‌های منطقه‌ای ویران شده‌اند.

به باور او، اقلیم کوردستان با وجود همه کاستی‌ها و نارضایتی‌های برحق مردم، توانسته است رشد چشمگیری داشته باشد و به یکی از آبادترین مناطق خاورمیانه تبدیل شود.

او همچنین بر ماهیت سکولار اقلیم کوردستان و نقش تاریخی نیروهای پیشمرگه در جنگ علیه داعش تأکید می‌کند. کعبی اعزام نیروهای پیشمرگه و سلاح‌های سنگین برای دفاع از کوبانی و روژاوای کوردستان را یکی از رویدادهای مهم تاریخی در مبارزات ملت کورد می‌داند.

انقلاب ژینا؛ زنگ خطر سرنگونی جمهوری اسلامی

رضا کعبی انقلاب ژینا و شعار «زن، زندگی، آزادی» را نقطه عطفی در مبارزه علیه جمهوری اسلامی می‌داند و معتقد است که این انقلاب، زنگ خطر سرنگونی را برای حاکمیت تهران به صدا درآورده است.

به باور او، کوردستان به‌عنوان خاستگاه اصلی انقلاب ژینا و احزاب شرق کوردستان که رهبری و نیروهای پیشمرگه آن‌ها در اقلیم کوردستان مستقرند، بیش از هر زمان دیگری هدف موج تهدیدها و توطئه‌های جمهوری اسلامی قرار گرفته‌اند.

کعبی می‌گوید انقلاب ژینا توانست مبارزه و مقاومت بیش از چهار دهه کوردستان را به سطح منطقه‌ای و جهانی برساند و ملت‌های ایران را به جنبشی بزرگ و انقلابی بکشاند.
[2026-11-20 22:10] ژیان Jiyan.organozation: از نگاه او، این جایگاه کوردستان و حضور احزاب شرق کوردستان در اقلیم، به خاری در چشم جمهوری اسلامی تبدیل شده است. به همین دلیل، تهران در واکنش به ایستادگی اقلیم کوردستان و تن ندادن آن به خواسته‌هایش، به گسترش تهدیدها و حملات پهپادی و تروریستی روی آورده است.

حملات تهران؛ تلاشی برای جبران شکست‌های منطقه‌ای

کعبی در بررسی مواضع جمهوری اسلامی پس از حمله هفتم اکتبر حماس به اسرائیل، اشاره می‌کند که تهران گروه‌های مسلح وابسته به خود در عراق، لبنان و یمن را وارد میدان درگیری‌ها کرده است.

به باور او، حملات پهپادی به پایگاه‌های ائتلاف، فرودگاه هولیر و پایگاه‌های نیروهای پیشمرگه اقلیم کوردستان، بخشی از سیاستی است که تهران در طراحی و اجرای آن نقشی محوری دارد.

او همچنین معتقد است که شکست‌های حماس و کشته شدن شماری از فرماندهان حماس، حزب‌الله و سپاه پاسداران در سوریه، جمهوری اسلامی را با بحرانی عمیق‌تر روبه‌رو کرده است.

از نگاه کعبی، تشدید حملات تهران به اقلیم کوردستان، تلاشی برای جبران روانی و سیاسی این شکست‌های منطقه‌ای است.

او معتقد است که حمله پهپادی به پایگاه نیروهای پیشمرگه اقلیم کوردستان، بار دیگر ماهیت خصمانه سیاست جمهوری اسلامی در قبال جنبش برحق ملت کورد در همه بخش‌های کوردستان را آشکار کرده است.

اتحاد کوردستان؛ ضرورتی راهبردی و فوری

رضا کعبی در پایان تحلیل خود، با اشاره به تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی، بر ضرورت اتحاد، اتخاذ مواضع مشترک و همکاری میان احزاب و سازمان‌های سیاسی همه بخش‌های کوردستان تأکید می‌کند.

به باور او، در شرایطی که جمهوری اسلامی و گروه‌های نیابتی آن در عراق، تهدیدها و حملات خود علیه اقلیم کوردستان را تشدید می‌کنند، همکاری و هماهنگی میان نیروهای سیاسی کوردستان ضرورتی فوری است.

در مجموع تحلیل کعبی، کوردستان به‌عنوان مانعی در برابر راهبرد منطقه‌ای جمهوری اسلامی و نیز مرکزی مهم برای مبارزه و تحول سیاسی در ایران و خاورمیانه مطرح می‌شود؛ جایگاهی که به باور او، یکی از سرچشمه‌های اصلی نگرانی تهران درباره آینده حاکمیت خود است.

Share.

Comments are closed.